Stoisz przed ludem, nie jak pomnik niemy,
Kamienna wielkość i dzielność -
Ty z nami razem, my z tobą idziemy
W żyjących dni nieśmiertelność.

Z Puszkinem i Szewczenką w czas daleki
Tyś pyszne obwieszczał losy -
Więc w naszych krajach po najdalsze wieki
Nie zmilkną proroków głosy.

Twój geniusz hojnie obdarował ludzi
Nie tylko kwiatem natchnienia -
"Trybuną Ludów" tyś narody budził,
Sercami trząsł pokolenia.

Gdy, chcąc od ludzi odwrócić pioruny,
O pokój walczą współcześni,
Twoje, Adamie, rozbrzmiewają struny
I dźwięczą prorocze pieśni!